tag:blogger.com,1999:blog-82950431236310489982012-03-01T17:19:47.499+05:30Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.comBlogger1001100tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-73410141700852857652010-10-31T23:51:00.028+05:302011-08-14T11:45:31.090+05:30

शुभ दीपावली! 'मोगरा फुलला’च्या सर्व मित्रमैत्रीणींना, हितचितकांना, सहभागी लेखक-कवी-कलाकारांना आणि समस्त वाचकांना दीपावलीच्या हार्दिक शुभेच्छा! ही दीपावली व येणारे वर्ष आपल्याला आनंदाचे, सुखा-समाधानाचे व भरभराटीचे जावो ही सदिच्छा! आपलं तांत्रिक ज्ञान व लेखणी वापरून, इंटरनेटवर लेखकू स्वत:ला आत्मविश्वासाने ’लेखक’ म्हणवू शकला आहे, तो या ब्लॉगिंगमुळे आणि ब्लॉगची सुविधा मोफत उपलब्ध करून देणार्‍या

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-69013793339462855342010-10-31T23:50:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.091+05:30

संपादक: कांचन कराई (संपादकीय) उप-संपादक: उल्हास भिडे (मनोगत) संपादन सहाय्य: भाग्यश्री सरदेसाई (मनोगत) क्रांति सडेकर (मनोगत) अंक सजावट व मांडणी: हेडर, ओळखचिन्ह व मुखपृष्ठ: फिरदोस कराई मुखपृष्ठ चारोळी: उल्हास भिडे तांत्रिक रचना व बदल: कांचन कराई संपर्क: admin@mogaraafulalaa.com अंकात व्यक्त झालेल्या सर्व मतांशी संपादक अथवा संपादन सहाय्य मंडळ सहमत असेलच असे नाही.

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-47043190494427669312010-10-31T10:45:00.018+05:302011-08-14T11:45:31.092+05:30

कथा: ओढ नव्या जीवाची - सुहास झेले नामर्द - विद्याधर भिसे सौदागर - कुलस्य जोशी एअरपोर्ट - नचिकेत गद्रे ललित: खिडक्या - निशा पाटील कलर’फूल’ - हेरंब ओक मानपान - जयंत अलोणी शिक्षणाची किंमत - इरावती अरूंधती कुलकर्णी गोंडस म्हातारे - उल्हास भिडे आशा - तनुजा केळकर तेज रक्षक की भक्षक? - भाग्यश्री सरदेसाई महिमा अंगठीचा - चेतन गुगळे तुळशीबाग - प्रा. कांचन शेंडे सखी - महेंद्र कुलकर्णी मला संस्कृत बोलायला

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-18330122736365924762010-10-26T23:29:00.009+05:302011-08-14T11:45:31.094+05:30

मानपान हा शब्द मानापमान या शब्दाशी निगडीत आहे. मानपान म्हटलं की लगेच लग्न आठवतं. असं वाटतं की कुणाचं तरी लग्न सुरु आहे आणि नेमकी वरमाय कुठल्यातरी गोष्टीवरून अडून बसलीय. मग कारल्याचा वेल असो, वा चांदीची लवंग असो. पण खरचं मानपान म्हटलं की एवढचं आठवतं का, तर नाही; मानपान किंवा मानापमान म्हणजे अहंकाराची दुसरी बाजू. आज कित्येक घरात या अहंकारावरून कितीतरी नाती भरकटली गेलीत, तुटली किंवा उध्वस्त झालीत

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-54971103408542561132010-10-26T11:50:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.095+05:30

तो खूप भारावून तिच्याकडे बघत होता. तिचे डोळे भरून आले होते आणि चालही मंदावली होती पण ती बोलतच होती.. "पण मला काळजी वाटते, जेव्हा ती थोडी मोठी झाल्यावर मला पुन्हा ऑफिसला जॉईन व्हावं लागेल त्याची. तेव्हा काय होईल? तिची इतकी सवय झाली असेल मला की तिला सोडून ऑफीसला जायला मनच तयार होणार नाही माझं. पाय नाही निघणार घरातून, ती पण माझा पदर नाही सोडणार. दिवसभर ती कशी राहील माझ्याशिवाय? वेळेवर दूध, खाणं,

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-35996580579813817042010-10-26T11:47:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.096+05:30

"अगं पिल्लू, उठ बाळा. तुझ्यासाठी दूध आणलं आहे बघ मस्त बोर्नव्हिटा घालून. चल, गं लवकर. मग वॉकला पण जायचं आहे ना!... आणि थोडा हलके हलके व्यायामपण करायचा आहे... आता उठतेयस की देऊ एक धपाटा?" "आऽऽऽऽ...काय रे शोन्या? थोडं जास्तवेळ झोपले असते तर काय बिघडलं असतं तुझं? एक तर हे बेबी किती लाथा मारतंय आतून.." ती उठता उठता हसत म्हणाली. "हो, माहीत आहे मला बाळा. पण त्या होणार्‍या बाळासाठीच सांगतोय ना! असं

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-21642830607612638982010-10-26T00:02:00.005+05:302011-08-14T11:45:31.097+05:30

मला ओळखणार्‍या मंडळींना लेखाचे शीर्षक वाचून नक्कीच आश्चर्य वाटले असणार. म्हणजे मी काही कोणी फार प्रसिद्ध व्यक्ति आहे आणि अनेक लोक मला ओळखतात असा काही माझा दावा नाही पण माझ्या वर्तुळातले जे काही थोडे फार (किंवा खरं तर फार थोडे) लोक मला ओळखतात, माझे विचार जाणून आहेत त्या सर्वांना हे चांगलेच ठाऊक आहे की मी नास्तिक आहे. त्यामुळे अंगठीच्या वापराने भाग्य उजळेल असं तर मी निश्चितच सांगणार नाही.

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-82898525403359282932010-10-25T23:42:00.004+05:302011-08-14T11:45:31.099+05:30

समाधानी नव्हती पगारावर इन्क्रिमेंट नव्हते वर्षांवर नव्हते धोरण बड्त्यावर एकमत होईना सुट्ट्यांवर अप्सरा गेली संपावर फ्रीज टीव्ही हप्त्यांवर कर्जाचा डोंगर माथ्यावर मेळ बसेना खर्चावर निष्फळ बैठका चर्चांवर अप्सरा गेली संपावर भागत नव्हते बिदागीवर नाराजी होती इंद्रावर घेत नव्हता मनावर भलतीच तफावत पृथ्वीवर अप्सरा गेली संपावर चमकते सोनाली--खानविलकर कौतुकाचा वर्षाव नटरंगवर नकली कमविते लाखावर असली

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-28714567356721075542010-10-25T17:44:00.012+05:302011-08-14T11:45:31.101+05:30

आपण कित्येकदा विचार करतो, ’मी असे करीन, मी तसे करीन.’ परंतू प्रत्यक्षात करण्याची वेळ आल्यावर मात्र त्या गोष्टींचा अथवा विषयाचाच आम्हाला विसर पडतो. अशाच एका महत्त्वाच्या विषयावर आज मी मनसोक्त बोलणार आहे. मछली जल की रानी है जीवन उसका पानी है हाथ लागाओ डर जाती है बाहर निकालो मर जाती है ही कविता लहानपणी आपण सगळ्यांनीच गुणगुणली आहे. जशी मासळी पाण्यावाचून मरून जाते, तसेच मानवजातीचे हाल

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-90296194421248897492010-10-25T13:32:00.017+05:302011-08-14T11:45:31.102+05:30

"ही मुलगी, जिनं तुझं मन राखण्यासाठी माझं वंध्यत्व स्वतःवर घेतलं, ती तुला चेटकीण वाटते?" आईला एकदम धक्का बसला आणि तिनं वर पाहिलं. भाऊ-वहिनीसुद्धा चकित होऊन पाहायला लागले. "काय बोलतोयस तू?" "होय आई. मी नामर्द आहे! तुझा मुलगा. ती वांझोटी नाहीये. तिचे उपकार आहेत तुझ्यावर की ती तुझ्या नामर्द मुलाला सांभाळून घेतेय. हवंतर कुठल्याही डॉक्टराकडून तपासणी करून घे आमची." त्याच्या आईचा विश्वास बसेना. "...

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-23495668080038133072010-10-25T13:32:00.016+05:302011-08-14T11:45:31.103+05:30

"राहू दे राहू दे! बारावीला ना तू? तालुक्याच्या कॉलेजात जातेस ना? दादा सांगत असतो कायम तुझ्याबद्दल!" तिनं मान डोलावली. "खूप अभ्यास कर. त्याची स्वप्न पूर्ण कर. तुला मोठ्ठी अधिकारी झालेलं पाहायचंय त्याला. त्यासाठीच तिकडे शहरात राब राब राबतोय तो!" तिच्या डोक्यावर हात ठेवत तो म्हणाला आणि त्यानं स्मित केलं. त्यांचा सगळ्यांचा निरोप घेऊन तो महारवाड्यातून बाहेर पडून घराकडे निघाला. अचानक त्याला

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-67839750960678748682010-10-25T13:31:00.017+05:302011-08-14T11:45:31.106+05:30

"मी तुझ्याशी बोलतोय का?" "अभय! आदरानं बोल गुरूजींशी, गेल्या वेळेसही त्यांनी प्रयत्न केले, पण गुण येईना म्हणून ह्यावेळेस मोठं हवन ठेवलं. त्यांच्या हाताने गुण येत नाही असं झालं नाही आजवर." "अच्छा, तर गेल्या वेळेस ह्या कर्मांची फळं भोगली होती स्मृतीनं महिनाभर! चल पाखंड्या उचल आपलं चंबूगबाळं आणि निघ इथून!" "अरे गुरूजींशी नीट बोल. त्यांना पूर्ण करू दे इलाज. स्मृती बरोबरच म्हणत होती, तू नसतानाच हे सगळं

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-66041664138868193612010-10-25T13:31:00.016+05:302011-08-14T11:45:31.108+05:30

दोन महिने उलटले होते अभय आणि स्मृतीला गावाहून येऊन. अभयचा इलाज चालू होता. पण कदाचित इन व्हिट्रो - आयसीएसआय करावं लागणार होतं. अजून महिन्याभरात काही ना काहीतरी मार्ग निघेलच असं डॉक्टरांनी सांगितलं होतं. स्मृती खुष होती कारण अभयनं सगळंच खूप सहज स्वीकारलं होतं. आणि एक दिवस स्मृती अभयला परत म्हणाली. "अभय, आईंनी बोलावलंय रे!" त्यानं तिरक्या नजरेनं तिच्याकडे पाहिलं. "गेल्या वेळेस काय केलं होतंस तिथे

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-16998136395816849812010-10-25T13:30:00.009+05:302011-08-14T11:45:31.109+05:30

स्मृती वारंवार अभयच्या चेहर्‍याकडे वळून पाहत होती. रिक्षा मधेच गचके खात होती, पण अभयची लागलेली तंद्री भंग होत नव्हती. स्मृतीला अभयची खूप काळजी वाटत होती. त्याला काय वाटत असेल? त्यानं किती मनाला लावून घेतलं असेल? ह्याचा अदमास घ्यायचा ती प्रयत्न करत होती. डॉक्टरांकडून निघाल्या क्षणापासून अभय तिच्याशी एक शब्द बोलला नव्हता. तो गप्पच होता अजून. घरी गेल्यावर बोलू ह्या विचारानं स्मृती सारखी स्वतःला

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-42205527312468884662010-10-23T21:17:00.053+05:302011-08-14T11:45:31.110+05:30

गगन उजळिले नक्षत्रांनी उजळे धरती आज दिव्यांनी करूया पूजा आज दिव्यांची तम सारणाऱ्या या तेजाची येईल लक्ष्मी शुभ पावलांनी उजळे धरती आज दिव्यांनी भारतीय संस्कृतीत दिव्याला अनन्यसाधारण महत्त्व आहे. प्रत्येक धर्मानुसार त्यांची तत्त्वप्रणाली, आचार विचारांची बैठक, रीती परंपरा, यात वैविध्य आहे हे निश्चित, परंतु सर्व धर्मात आढळणारा समान गुणधर्माचा एकत्र धागा सापडतो ते म्हणजे कोणत्याही कार्याची सुरुवात दीप

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-13526324359096065022010-10-23T16:09:00.021+05:302011-08-14T11:45:31.112+05:30

तुम्हा सर्वांना दिवाळीच्या शुभेच्छा! सोबत दिलेल्या पणत्यांवर फुलबाज्या पेटवून आपण ही कोड्यांची दिवाळी साजरी करू या! कोडे सोडवायच्या अटी: कोड्याच्या चौकटीत काही पणत्या दिल्या आहेत. यातील प्रत्येक पणतीवर आपल्याला एकेक फुलबाजी पेटवायची आहे. एखाद्या पणतीवर फुलबाजी पेटविण्यासाठी ती फुलबाजी त्या पणतीच्या वरच्या, खालच्या, उजवीकडच्या, किंवा डावीकडच्या घरात ठेवावी लागेल. एका पणतीवर एकापेक्षा जास्त

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-76633503236304430182010-10-23T14:05:00.018+05:302011-08-14T11:45:31.113+05:30

काही दिवसांपूर्वी कुठल्यातरी चॅनेलवर जुन्या हिंदी चित्रपट गीतांचा कार्यक्रम पाहता पाहता नकळतच मन जुन्या काळात गेलं. त्या काळातल्या (आणि त्यानंतरच्याही) सिनेमांत अनेक गोष्टी अगदी त्याच त्याच असायच्या. शहरातल्या बागेत प्रेमगीत गाताना अचानक हिरो-हिरॉइन एखाद्या हिल-स्टेशन वर दाखल व्हायचे. का ? कसे ? असले प्रश्न विचारायचे नाहीत. (डोकं गहाण आणि डोळे व कान उघडे ठेवायचे म्हणजे असली तर्कटं रसभंग करत

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-2702708941338039592010-10-23T13:32:00.005+05:302011-08-14T11:45:31.114+05:30

दिवाळी म्हणजे सण चैतन्याचा, मांगल्याचा, प्रकाशाचा, आनंदाचा, प्रसन्नतेचा. लहान मुलांपासुन म्हातार्‍यांपर्यत सर्वांना आवडणारा! ऑक्टोबर हीटने त्रासलेल्या लोकांसाठी थंडीची चाहूल घेऊन येणारा. गरीब-श्रीमंत सगळेच आपापल्या परीने हा उत्सव आनंदाने साजरा करतात. ’दीवाली तो मनाने पडती है बॉस’, असं म्हणत कुणी मिळालेल्या बोनसमुळे तर कुणी कर्ज काढून ह्या दीपोत्सवात जल्लोषाने सहभागी होत असतात. "ह्या उत्सवात

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-62090128761183245292010-10-21T20:46:00.004+05:302011-08-14T11:45:31.115+05:30

खूप दिवस मनात आल होतं, एका प्लेन साडीला बॉर्डर किंवा लेस लावावी. कॉलेजच्या कामातुन जरा वेळ मिळाला आणि रविवारी बाहेर पडले. गाडी बिझीलॅंन्ड मध्ये लावली आणि वॉचमन पासून ओळखीचे एक दोन चेहरे यांना विचारलं, "काय आज वहिनींसोबत? काय मोठी खरेदी की काय!" "नाही हो, किरकोळ खरेदीच पण बायकोचं फ़र्मान म्हणल्यावर यावं लागलं!" मग शनिपाराच्या दिशेने आमचा मोर्चा! एका जुनाट दुकानात मनाजोगती काही बॉर्डर, लेस

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-75018438095288111702010-10-20T21:59:00.014+05:302011-08-14T11:45:31.117+05:30

भारतीय राज्यघटनेने २६ जानेवारी, १९५० रोजी, प्रत्येक नागरिकाला न्याय, स्वातंत्र्य, समता व बंधुता या तत्वाची पूर्णता करण्यासाठी खालीलप्रमाणे मूलभूत अधिकार वा हक्क दिलेले आहेत. १. कायद्यापुढे समानता २. धर्म, वंश, जात, लिंग किंवा जन्मस्थान या कारणांवरून भेदभाव करण्यास मनाई ३. सार्वजनिक सेवायोजनांच्या बाबींमध्ये समान संधी ४. अस्पृश्यता निर्मुलन ५. स्वातंत्र्याचा हक्क अ) भाषण स्वातंत्र्य आ) सभा

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-25022435552880101072010-10-20T21:48:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.118+05:30

देवाने योजलेला आणि दैवाने मिळालेला सखा कोण?? प्रश्न खूप कठीण वाटतोय का?? उत्तर अगदी सोपं आहे. पण बऱ्याच लोकांच्या मनात ’राधा- कृष्ण’ म्हणजे कृष्णाची सखी राधा किंवा "त्वमेव माता च पिता त्वमेव, त्वमेव बंधूःश्च सखा त्वमेव... " हे आठवून प्रश्नाचं उत्तर म्हणजे ’देव’ असावं का?? असंही वाटलं असेल पण तसे नाही... ह्या प्रश्नाचं उत्तर पुरुषासाठी आहे ’पत्नी’ आणि स्त्री साठी आहे ’पती’. खरं म्हणजे हा प्रश्न

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-6268662191707993752010-10-20T18:58:00.018+05:302011-08-14T11:45:31.119+05:30

साहित्य: १. १६ १६ A-4 च्या आकाराच्या कागदाची पाने २. कात्री कृती: १. प्रथम प्रत्येक पानापासून आकृती क्रमांक १ मध्ये दाखवल्याप्रमाणे ३२ आयताकृती तुकडे करुन घ्यावेत. तुकडे करण्यासाठी कागदाच्या आकृतीत दाखवल्याप्रमाणे ४ उभ्या आणि ८ आडव्या एकसंध घड्या कराव्यात. कात्रीने कागद घड्यांवर कापुन घ्यावा. एका कागदापासून ३२ आयताकृती तुकडे कापून तयार होतील. असे १६ कागदांचे एकूण ५१२ आयताकृती तुकडे तयार

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-60440623754976354242010-10-20T17:07:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.121+05:30

'मिल जळून भस्मसात', या घटनेची भीषणता व आलेली विषण्णता अजूनही मनातून जात नाही. तसे पाहिले तर आजकाल ही तशी काही अघटित घटनाही नाही. अशा अनेक गोष्टी जाणूनबुजून घडवल्या जात होत्या-आहेत आणि घडत राहतील. आग, मग ती अपघाताने-आपसूक लागलेली असो किंवा मुद्दामहून लावलेली असो, परिणाम तोच! राख. मालमत्तेची, आशा-आकांक्षांची, संसाराची, भविष्याची, कोसळलेल्या मनांची....... आगीत अतिशय सामर्थ्य असते. तिच्या वाटेत जे जे

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-78560373690177971892010-10-20T11:59:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.122+05:30

थंडीची चाहूल लागली की शेंगोळ्यांची हमखास आठवण येऊ लागते. नुसत्या आठवणीनेही तोंडाला पाणी सुटते. करायलाही अतिशय सोपे व पटकन होणारे. थोडे तिखटच करायचे व वरून साजूक तूप घालून गरम गरम मटकवायचे. अहाहा!!! वाढणी: तीन माणसांना एका वेळेस पुरावेत. साहित्य: तीन वाट्या कुळथाचे पीठ पाव वाटी गव्हाचे पीठ पाव वाटी दाण्याचे कूट पंधरा ते वीस पाकळ्या लसूण वाटून तिखट दोन चमचे (सोसत असेल तर थोडे अजून घालावे

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-36805351010532749432010-10-19T17:56:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.123+05:30

चाळीशीच्या उंबरठ्यावर उभी असताना, संसाराचा सारीपाट मी खेळीते. मुलांबाळांमध्ये रमत असताना, आयुष्याचे विविध रंग मी वेचिते. माजघराकडे वळून बघताना , नजर माझी खिळून राहिली. चूल-बोळकी, खेळणं-पीठ, लहान बाहुली खुणावु लागली. काच-कवडी,जिबली ,फ़ुगडी, उड्याची दोरी,घातली लंगडी. बाहुला-बाहुलीचे लग्न लावले, व-हाडी जमले मित्र सारे, वाजंत्री वाजली,जिलेबी खाल्ली, रुसवा-फ़ुगवा झाला देखावा, विहिण रुसली,व्याही

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-60918052116854498872010-10-19T16:45:00.005+05:302011-08-14T11:45:31.125+05:30

“मन” हे कसं असतं कुणालाच कळत नसतं “मन” हे आपलचं असत अस वाटतानाच चुकत असतं क्षणात ते इथं,तर क्षणात ते कुठं हे माहित नसतं................ मला वाटतं की मी मनावर राज्य करते... “मन” माझ्या काबुत ठेवु शकते. पण एवढे म्हणे पर्यंत........ “मन” कधीच फ़ूर्रऽऽ उडून गेलेलं असतं. मी इथेच घरी बेडरेस्ट घेत असते... पण हे पात्र मात्र....... माझे असून सुद्धा जगाची सैर करत असतं क्षणात इथ तर क्षणात कुठं......

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-8994976032671204492010-10-19T16:34:00.014+05:302011-08-14T11:45:31.126+05:30

बरं मला एक सांगा. तुम्हाला या शब्दांचे अर्थ माहिती आहेत का? खरं तर 'बरं' या शब्दाने पोस्टच्या पहिल्या वाक्याची सुरुवात करत नाहीत पण थेट "तुम्हाला या शब्दांचे अर्थ माहिती आहेत का?" असला काहीतरी प्रश्न विचारून कशी सुरुवात करणार?? म्हणून मग जरा आधाराला, टेकायला म्हणून 'बरं' वापरला..... बरं का!! ;) रंगीला रंगीत रंगारी रंगीबेरंगी रंगकर्मी तर सांगा बघू, या शब्दांचे अर्थ माहित आहेत का? म्हणजे

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-15432107223454759462010-10-19T16:27:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.128+05:30

मैत्री एक टॉनीक की अजब रसायन ! मनान मरगळलं की लोहाची ताकद देणारी, मन खचल तर पांढऱ्या पेशींसारख लढायच बळ देणारी! वय, रंग, रूप, ज्ञान आणि पैसा या भेदांच्या पलीकडे जाऊन निरपेक्ष प्रेम करणारी! हिच्यात नाही द्वेष आणि स्पर्धा गुण दोषांना सामावून घेत आपलस करणारी, एकीला खुपलं तर दुसरीच्या डोळ्यात पाणी आणणारी, यश मिळाल तर प्रेमाने शुभेच्छा देणारी! दमून भागून आलेली दिसली तर आईच्या प्रेमानं खाऊ

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-79905352899843552612010-10-19T16:10:00.012+05:302011-08-14T11:45:31.129+05:30

नग: ३ साहित्य: २ वाट्या मैदा, ३ बटाटे, बेसन, पीठ, कोथिंबीर, कांदा, दही, डाळींबाचे दाणे, बारीक शेव, खजुर चिंचेची पेस्ट, आवडत असल्यास चीज. कृती: मैदा थोडे पाणी घालून मळून घ्यावा. मळलेल्या गोळ्याची फुलक्याच्या आकाराची पोळी लाटुन घ्यावी. नंतर त्याला थोडे तुप लावुन त्याची सुरळी करुन घ्यावी. कडबोळ्याच्या आकारात करुन दाबुन परत लाटावे म्हणजे नंतर त्याला छान पदर सुटतात. नंतर तव्यावर मंद आचेवर तेल सोडून

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-17047236938106067592010-10-19T15:15:00.011+05:302011-08-14T11:45:31.130+05:30

साहित्य: पाव किलो पेढे, खसखस, वेलदोड्याची पूड, आणि भिजवलेली कणीक कृती: प्रथम पेढे हाताने मोकळे करुन घ्यावेत किंवा ओव्हन मध्ये २० सेकंद ठेवावेत.नंतर खसखस भाजुन त्याची पूड आणि वेलदोड्याची पूड घालून हाताने मळून त्याचा गोळा तयार करुन घ्यावा. एका परातीत तिंबलेली कणीक घ्यावी. नंतर कणकेचा लिंबा एवढा गोळा घेऊन हातावर वाटी सारखी पारी करुन त्यात कणकेच्या गोळ्या पेक्षा किंचित मोठा पेढ्याचा गोळा घेवुन

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-20640932756478904872010-10-19T14:39:00.015+05:302011-08-14T11:45:31.132+05:30

या शब्दकोड्यामधे एका शब्दाचे वेगवेगळे अर्थ काय होतात ते ओळखायचे आहे. वाक्यात उपयोग करून अर्थ सांगीतल्यास उत्तम. उदाहरणार्थ: ध्यान ध्यान = लक्ष. मी काय बोलतो आहे इकडे त्याचं ध्यानचं नाही. ध्यान = चिंतन . ध्यान लावून बसणे. याप्रमाणे खाली दिलेल्या शब्दांचे अर्थ तुम्ही शोधू शकाल का? उत्तरं प्रतिक्रियेत दिलीत तर जास्त आवडेल. तुम्हालाही असे काही शब्द माहीत असतील तर जरूर सांगा. **************** ग्रह

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-56266017360817739072010-10-19T14:03:00.022+05:302011-08-14T11:45:31.133+05:30

ही एक एक्सेल फाईल आहे. यात आहेत चार निरनिराळ्या विषयांवर विचारलेले प्रश्न! पहिला विषय आहे बहुद्देशीय धरण प्रकल्प, दुसरा विषय आहे प्रसिद्ध पुस्तके, तिसरा विषय आहे प्रसिद्ध गीते आणि चौथा विषय आहे निरनिराळ्या कार्स (स्वयंचलित चारचाकी). बहुद्देशीय धरण प्रकल्प- राज्य: इथे तुम्हाला धरणांची नावं दिलेली आहेत. तुम्ही ही हा धरण प्रकल्प कुठल्या राज्यासाठी राबवला गेला ते शोधायचं आहे. पुस्तक - लेखक: या

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-31695839820369031962010-10-19T12:41:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.134+05:30

प्रवाशांचे हक्क आणि रिक्षाचालकांचे कर्तव्य. आपल्या देशात काही व्यवसाय करण्यासाठी सर्वांना मुक्त परवानगी आहे. परंतु इतर काही व्यवसाय करण्यास परवाना पद्धती लागू करण्यात आली आहे. हे व्यवसाय सर्वांनाच करता येत नाहीत. त्यांची संख्या मर्यादित ठेवण्यात येते जेणेकरून त्यांच्या व्यवसायात स्पर्धा निर्माण न होता त्यांना नियमित उत्पन्न मिळावे. रिक्षावाहतुकीचा व्यवसाय हा देखील त्यापैकीच एक आहे. त्याचप्रमाणे

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-3699483235946606162010-10-16T11:45:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.136+05:30

प्रस्तावना लहानपणी पाहिलेली स्वप्ने पूर्ण होतातच असे नाही. कारणे काहीही असोत. पण वयाचं अर्ध शतक ओलांडल्यावरही तेच स्वप्न कायम राहिलं तर ते सत्यात उतरवणं निकडीचं होऊन बसतं. मला संस्कृतमध्ये संभाषण करायचे आहे हे स्वप्न पाहणारी मी एकटी नक्कीच नाही. त्यामुळे हा माझा मार्ग एकला अशी परिस्थिती नक्की नाही. मध्ययुगात काही आडमुठी धोरणं राबवण्यासाठी, संस्कृत ही क्लिष्ट आणि कठीण भाषा आहे, ही समजण्यासाठी

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-83097026327991306902010-10-16T11:18:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.137+05:30

करायला एकदम सोपी व अजिबात घास न लागणारी अशी ही भगरीची खिचडी. गरम किंवा गार कशीही खाल्लीत तरी छानच लागते व उपासाच्या पदार्थांनी होणारे पित्तही होत नाही. वाढणी: तीन माणसांना पोटभरीची साहित्य: एक वाटी भगर अडीच वाट्या गरम पाणी दोन मध्यम बटाटे उकडून दोन टेबलस्पून तूप चार हिरव्या मिरच्या पेरभर आले मूठभर कोथिंबीर एक चमचा जिरे मूठभर भाजलेले शेंगदाणे किंवा दोन टेबलस्पून दाण्याचे कूट स्वादानुसार मीठ

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-63767439750586076182010-10-15T19:42:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.140+05:30

अलिकडेच झालो आहे रूक्ष-शूष्क यंत्र मी भावनांच्या कल्लोळातही संवेदनाहीन शांत मी रोजचे सारेच आहे रोजचाच तोच मी वेदना रोजच्याच त्याही संवेदनाहीन शांत मी बेगड्या गर्दीत सार्‍या अस्वस्थ श्‍वास आणि मी अपेक्षांचे पर्वत तरीही संवेदनाहीन शांत मी रक्‍त आटतेच आहे कोरडाच राही मी सत्व संपले येथ संवेदनाहीन शांत मी आत उरल्याच इच्छा अंतपार एक मी काय मजला करायचे होते आता उरलो अशांत मी -- समीर नाईक

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-46391607526801276992010-10-15T19:37:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.141+05:30

शब्दांचा देई हात अर्थांची रम्य साथ चित्प्रकाश ह्र्दयात एकेका अक्षरात उभा माझा रमानाथ! शब्द देई वेगळाले अर्थाचा जणू कांत चैतन्यच साक्षात एकेका अक्षरात उभा माझा रमानाथ! शब्द देई अर्थवाही शब्द-अर्थ दूधभात चेतनेची एक वात एकेका अक्षरात उभा माझा रमानाथ! शब्द देई भव्यपूर्ण अर्थाचा आधारभूत चिन्मय तो एक नित्य एकेका अक्षरात उभा माझा रमानाथ! शब्द देई लिहीण्यास अर्थ जणू अवकाश चिद्‍घन तो अज्ञात एकेका

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-57105223204706179772010-10-15T13:51:00.015+05:302011-08-14T11:45:31.143+05:30

श्रेया रत्नपारखींकडून सप्रेम भेट! डिजिटल रांगोळ्यांची भेट! पाच आकर्षक डिजीटल रांगोळ्या. आपल्या डेस्कटॉपची शोभा या दिवाळीत आणखी वाढवा. रांगोळ्यांच्या इमेजेस डाऊनलोड करण्यासाठी रांगोळीच्या चित्रावर क्लिक करा. एकूण डाऊनलोड्स: document.write(dsCounter); -- श्रेया रत्नपारखी majhiduniya@gmail.com इतर छायाचित्रे व व्यंगचित्र:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-87230415041281212552010-10-14T10:39:00.011+05:302011-08-14T11:45:31.144+05:30

"ए, कँटिनमधून चहा आणा रे कोणी तरी!" दिप्या बेंबीच्या देठापासून कोकलत आपला विशाल देह चिमुकल्या कट्ट्यावर कसाबसा तोलत बसला होता. गेल्या पाच मिनिटातील त्याची ही आठवी आरोळी होती. आणि इतक्या वर्षांनीही दिप्या दि ग्रेट शिपिंग कॉर्पोरेशन डिरेक्टरकडे कोणीही ढुंकून लक्ष देत नव्हते! एवढ्या वर्षांनी कॉलेजचे जुने मित्र-मैत्रिणी भेटले की हे चालायचेच.... आणि आज तर आम्ही सगळेजण मुद्दामहून आपले कॉलेज चौदा

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-65438523693526133752010-10-13T22:05:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.145+05:30

नमस्कार, माझ्याबद्दल थोडेसे. मी उल्हास रामचंद्र भिडे. जन्मापासून मुंबईत राहतो. गेल्या काही वर्षांपासून मुंबई-बोरीवली इथे स्थायिक. महानगरपालिकेच्या संगणक विभागातून निवृत्त. एक सामान्य माणूस. विधात्याने जे आयुष्य दिलं आहे, ते मला आनंदात, खेळकरपणे जगायला आवडतं. साधारण अडीच-तीन वर्षांपूर्वी Orkut वरील ‘Zee मराठी’ आणि ‘असंभव विथ सतीश राजवाडे’ या communities मधून माझ्या Social networking ला

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-11275604094918350662010-10-13T18:51:00.005+05:302011-08-14T11:45:31.147+05:30

उतरणार कसं? गाडीचा स्पीड अगदी लो केला, गाडी स्टेशनपर्यंत आणली. गाडीचा दरवाजा उघडला आणि बाहेर उडी टाकली. त्याआधी सगळ्यात महत्त्वाचं म्हणजे टॅक्सीची चावी काढली. म्हणजे स्फोट व्हायला नको. खरं तर मी लवकर पोहोचलो असतो पण या प्रकारामुळे बराच वेळ गेला आणि गाडी सुटायच्या अर्धा तास आधी मी धावत पळतच डब्यात चढलो. हा अनुभव शब्दबद्ध केल्याशिवाय मला रहावेना म्हणून मी ही डायरी लिहीत आहे. मनावर या सगळ्या

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-85404542228760155722010-10-13T18:50:00.005+05:302011-08-14T11:45:31.148+05:30

....माझ्या अंगावर पाण्याचे थेंब पडायला लागले... पाऊस!! त्या पावसाने चिकटलेलं सगळं लिक्विड धुऊन काढलं. मी मोकळा झालो. क्षणार्धात मी फुटपाथवरून उडी मारली. भरवेगात मोटारसायकल आणि ट्रक यांची टक्कर झाली. बाईकचा चक्काचूर झाला. बाईकवाला ठार झाला. ट्रकचंही बरंच नुकसान झालं. ट्रक ड्रायव्हर गंभीर जखमी झाला. ’दोनों को अपने किए की’ सज़ा मिल चुकी थी. आत्तापर्यंत ज्या ढगांना मी शिव्या घालतो होतो, त्या ढगांनीच

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-30631831057652593892010-10-13T18:48:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.149+05:30

दहाव्या मिनिटाला मी बॅंकेत पोहोचलो. मला आता माझ्या अकाउंटमधले सर्व पैसे काढून हवे होते. मी अकाउंट नंबर सांगितला. “सॉरी सर, पण या अकाउंटमधे पैसे नाहीत. बॅलन्स निल आहे..” मॅनेजर म्हणाला. “काय? कसा? माझ्याशिवाय त्याला हात कोण लावणार?” “आत्ता पंधरा मिनिटांपूर्वीच एक माणूस येऊन गेला. त्याने अकाउंट नंबरही बरोबर सांगितला आणि स्पेसिमन सिग्नेचरही त्याने बरोबर दिली होती. मला आता शंका येतेय की तो खरा की

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-72732169710080309272010-10-13T18:47:00.005+05:302011-08-14T11:45:31.151+05:30

तेव्हा मी ते उडवून लावलं. पण नंतर विचार करताना हळूहळू माझ्या लक्षात आलं, की खरंच यात तथ्य आहे. नाहीतरी मी या कामात मजबुरीने पडलो होतो आणि त्या बॉसची हुकूमशाही वागणूक फार त्रासदायक होत होती. मला पाहिजे ते कायदेशीर काम करून आम्ही सुखात राहू शकलो असतो. ओ.के. मी ठरवलं, बस्स झालं आता. यापुढे बॉस आणि संघटनेला कायमचा रामराम. पण हे काम जेवढं सोपं वाटत होतं तेवढं सोपं नव्हतं. बॉसला जर हे सर्व समजलं तर तो

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-89572303228312526162010-10-13T18:42:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.152+05:30

आता कसं वाटतंय? गाऽऽर... गाऽऽर!! आता काय बोलणार? माझा वासलेला ’आ’ तसाच राहिला. “सांगितलं ना, घाबरू नकोस!” ती म्हणाली. “तू आता हाच विचार करत असशील ना, की मला हे सर्व कसं समजलं?” ..संपलंच की सगळं! मि. गॅंगस्टर, तुमची शेवटची इच्छा काय? कारण आता तुम्ही फासावर चढणार ना?... “क्‍... काय? काय समजलं?” मी चढ्या आवाजात विचारलं. “कारण म्हणजे असं बघ.” ती माझ्याकडे संपूर्ण दुर्लक्ष करत म्हणाली. “मला

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-46485826996445745462010-10-13T18:39:00.009+05:302011-08-14T11:45:31.153+05:30

श्वास हळूहळू नॉर्मल व्हायला लागलाय... समोरच बसलेले प्रवासी व संपूर्ण डबा चमत्कारिक नजरेने माझ्याकडे पहातोय. त्यांच्या मनात सध्या एकच प्रश्न आहे, ’हा माणूस वेडा तर नाही?’ का नसावा? असणारच. गाडी सुटायला तब्बल अर्धा तास असताना असं दम लागेपर्यंत धावत येऊन एवढ्या पटकन गाडीत चढायचं कारणच काय? हे म्हणजे, कुत्रा सोडाच पण डायनोसोरचा शोध सगळ्यात पहिल्यांदा, नामशेष झाल्यानंतर, मलाच लागल्यासारखं झालं, नाही

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-19253196674861442722010-10-13T18:21:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.154+05:30

मुंबई-पुण्याबाहेर लहान शहरात वाढल्यामुळे की काय न जाणे झाडं, पशु-पक्षी, किडे मुंग्या हे आपल्या आयुष्याचा अविभाज्य भाग असल्याचं अजाणतेपणीच उमगलं होतं. पुढे काही वर्षांनी मुंबईत आल्यावर सातव्या मजल्यावरच्या सदनिकेत एका मोठ्या खिडकीबाहेरील बॉक्ससारख्या लोखंडी ग्रीलमध्ये आधी कुंड्यांची सोय केली. मगच घरातलं सामान लावायला घेतलं. मी इकडे माझं घर लावत होते आणि बाहेर कबुतरांनी काड्या जमवायला सुरुवात केली.

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-34172093874770702472010-10-13T15:21:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.156+05:30

भेद-भाव भेद भाव अन् उच्च नीचता जुनीच आहे खोड मानवी देई प्रतिष्ठा उजव्या हाता डावा म्हणुनी दुजास हिणवी अहंकार मान्य करी जो चूक आपुली तो प्रगतीचा मार्गचि धरतो 'मीच बरोबर' वाजवि टिमकी तिथल्या तिथेच तो घुटमळतो उल्हास भिडे ulhasbhide@yahoo.co.in

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-55385251364123123732010-10-13T15:07:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.157+05:30

-- मीनानाथ धस्के minanath.dhaske@gmail.com इतर छायाचित्रे व प्रतिमा:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-23642743887512081962010-10-12T20:26:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.159+05:30

सांजवारा मंद मंद शांत शांत गात गीत सांज वारा गंध रातराणीचा न्यारा करी धुंद आसमंत सारा संधीप्रकाश बकुळफुलांना अजून पाहतो माळलेले तुझ्या केसांत रात्रीला मी अजून पाहतो मावळलेल्या दिवसास -- कृष्णकुमार प्रधान krishnakumarpradhan@gmail.com

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-30913304594991887652010-10-12T16:18:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.160+05:30

तुझ्यापासुन सुरु होऊन तुझ्यातच संपलेला मी; माझे मीपण हरवून, तुझ्यात हरवलेला मी... जेव्हापासून तू आयुष्यात आलीस तेव्हापासून असंच वाटू लागलंय.. कुठून आलोय, कुठे जायचयं, दिशाहीन भरकटलेल्या नावेसारखा या माणसांच्या समुद्रात मी वाहत चाललो होतो...तुझ्या येण्याने निदान प्रवाह तरी मिळाला.. माणसाला एकदा स्वःताची सुरुवात आणि अंत कळल्यावर कदाचित मधला सारा प्रवास व्यवस्थित पार पडत असेल नाही??? माहित नाही

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-2132245639064241162010-10-12T12:47:00.011+05:302011-08-14T11:45:31.161+05:30

का? कशास यावे कुणी जीवनी का जडवावी प्रीती अर्ध्यावरती डाव सोडूनी का तोडावी नाती सखे जपून पाउल टाक सखे रस्ता नागमोडी आहे जीवनाच्या ह्या प्रवासात तुझी नी माझी जोडी आहे -- सुरेश शिरोडकर skarsuresh@gmail.com

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-21676937352349750352010-10-12T12:00:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.162+05:30

"कूट कविता" हा फार जुना काव्य प्रकार आहे. श्री विठ्ठल नावचे एक जुने कवी होऊन गेले. त्यांनी रुळवलेला हा प्रकार पुढे श्री. पुरुषोत्तम हरिहर जोशी यांनी सुरु ठेवला. उदाहरण म्हणून श्री. पुरुषोत्तम हरिहर जोशी यांचीच रचना पुढे दिली आहे व त्यानंतर आणखी एक उदाहरण म्हणून माझी एक रचना देत आहे: पहिले उदाहरण: आद्याक्षरारहित तो इस्लामी संत मध्याक्षरारहित ते नाते पसंत अंत्याक्षरारहित तस्कर ना म्हणावे

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-86535902650654518792010-10-12T11:49:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.164+05:30

तुझ्या सोबतीचा नशा लागला रे असा जीवनाचा लळा लागला रे मनी आठवांचे पुसूनी उसासे कुसुंबी फुलांचा मळा लागला रे अता भावनांची तृषा लोपली रे सुखाचा झरा हा निळा लागला रे फिक्या काजळाची झळाळी कितीशी अभा रक्तिमेचा टिळा लागला रे तुझ्या बासुरीचा झणत्कार होता अता भैरवीला गळा लागला रे पदस्पर्श होता तुझा राघवा रे शिळेला स्वयंचा छडा लागला रे -- सुरेश शिरोडकर skarsuresh@gmail.com

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-11974599057194278242010-10-12T11:10:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.165+05:30

अचानक कुठल्याश्या वळणावर भेटलेल्या माझ्यातल्या मलाच...... जखम संपते तिथे शब्द सुरू होतात शब्द संपले की स्वर साकारतात स्वर नेहमीच धावतात शब्दांपाठी वेडे अर्थ शोधण्यासाठी, अर्थ गवसताच सुरू होतं एक आक्रंदन ! शब्द हरवताना सूर उगवतात, मनाच्या सर्व व्यथा, स्वरांच्या एवढ्या समर्थ वैभवातही असतात, पराधीन, पोरक्या आणि सर्वस्वी अनाथ. तुला वाचलं आणि मन विषण्ण झालं. काळाच्या गर्तेत जिवानिशी

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-64669561838632863202010-10-12T10:55:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.166+05:30

माझ्या वयाच्या मैत्रिणींप्रमाणेच ’तो’ कॉलेजजीवनात माझ्या आयुष्यात आला आणि मग सारं विश्व व्यापून बसला. प्रोजेक्ट रिपोर्ट, लॅब सगळीकडे हवाहवासा वाटणारा. जेवढं त्याला समजून घ्यायचं तितका आणखीच गहिरा होत जाणारा. आजकाल तर ’तो’ शालेय जीवनातच आयुष्यात येतो असं ऐकतेय आणि मग कॉलेजला जाईस्तोवर त्याच्या प्रेमात आकंठ बुडणं... जरा जास्तीच होत असेल नाही?? असो तो विषय नव्हे. मी सध्या फक्त माझ्या-त्याच्या

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-83935978452478249202010-10-12T00:40:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.168+05:30

पँगगॉंग लेक – लडाख बरलाचल -- नरेंद्र प्रभू enpee2004@gmail.com इतर छायाचित्रे, व्यंगचित्र व प्रतिमा:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-86243526772677855702010-10-11T19:50:00.011+05:302011-08-14T11:45:31.169+05:30

फुलपाखरू दवबिंदू -- फिरदोस कराई firdoskarai@gmail.com इतर छायाचित्रे, व्यंगचित्र व प्रतिमा:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-74916186914601491482010-10-11T18:57:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.170+05:30

आपण एखादे काम पूर्ण करण्यासाठी खूप कष्ट घेतो. एखाद्या ठिकाणी वेळेवर पोहोचण्यासाठी प्रसंगी आपण वेगाने धावत सुटतो. थोडक्यात विशिष्ट ध्येय प्राप्त करण्यासाठी आपले प्राण एकवटतो. सारं आयुष्य, वेळ त्यासाठी खर्च करतो आणि तरीही आपल्या इच्छित ध्येयापर्यंत पोहोचल्यावर आपल्याला ळतं की आपण पराभूत झालेलो आहोत, हरलो आहोत आणि मग… मग पुढे काय ? आपण आपल्यालाच विचारतो - पुढे काय ? आता काय ? आपल्याला वाटतं की

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-66281476894640101002010-10-08T19:53:00.014+05:302011-08-14T11:45:31.172+05:30

हे ध्वनिमुद्रण येथे लोड होण्यास विलंब लागत असेल किंवा अजिबात ऐकता येत नसेल, तर याच ध्वनिमुद्रणाची याच अंकावरील ईस्निप्स आवृत्ती ऐकता येईल. ईस्निप्स आवृत्ती ऐकण्यासाठी या चित्रावर क्लिक करा. -- मीनल गद्रे meenalgadre@gmail.comइतर अभिवाचने:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-20157269356033199072010-10-08T19:53:00.013+05:302011-08-14T11:45:31.173+05:30

-- मीनल गद्रे meenalgadre@gmail.com

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-51265064607883580102010-10-08T19:35:00.012+05:302011-08-14T11:45:31.174+05:30

हे ध्वनिमुद्रण येथे लोड होण्यास विलंब लागत असेल किंवा अजिबात ऐकता येत नसेल, तर याच ध्वनिमुद्रणाची याच अंकावरील ईस्निप्स आवृत्ती ऐकता येईल. ईस्निप्स आवृत्ती ऐकण्यासाठी या चित्रावर क्लिक करा. -- प्रमोद देव attyaanand@gmail.comइतर अभिवाचने:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-19125435429105145172010-10-08T19:35:00.011+05:302011-08-14T11:45:31.176+05:30

-- प्रमोद देव attyaanand@gmail.com

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-85015668693198966782010-10-06T14:57:00.021+05:302011-08-14T11:45:31.177+05:30

हे ध्वनिमुद्रण येथे लोड होण्यास विलंब लागत असेल किंवा अजिबात ऐकता येत नसेल, तर याच ध्वनिमुद्रणाची याच अंकावरील ईस्निप्स आवृत्ती ऐकता येईल. ईस्निप्स आवृत्ती ऐकण्यासाठी या चित्रावर क्लिक करा. -- दीपक रेगे व प्रियांका डोळे deepakrege@gmail.comइतर अभिवाचने:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-17126154633064524842010-10-06T14:57:00.020+05:302011-08-14T11:45:31.178+05:30

-- दीपक रेगे व प्रियांका डोळे deepakrege@gmail.com

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-18372066006055345382010-10-06T12:53:00.013+05:302011-08-14T11:45:31.180+05:30

ब्राऊसर्सच्या जगात कितीही क्रांती झाली असली, तरी अजूनही Internet Explorer(IE) हा ब्राऊजर सर्वत्र वापरला जातो.IE पेक्षा कितीतरी पटीने प्रगत ब्राऊसर्स हल्ली उपलब्ध आहेत, याची काही उदाहरणे द्यायची झालीच तर Firefox, Opera, Safari, Google Chrome शिवाय अजूनही लहान मोठे असे बरेचसे ब्राऊसर्स होतील. नवीन ब्राऊसर्स उपलब्ध असले तरी IE हे आपल्याला कधी ना कधी वापरावेच लागते. याचे मुख्य कारण म्हणजे काही

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-49976445637638768102010-10-05T20:37:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.181+05:30

दीपोत्सवाचा हा सोहळा परस्परांचा स्नेह जिव्हाळा पणतीच्या मंद प्रकाशात गवाक्षांचा साज आगळा आकाश दिव्यांच्या रंगांच्या माळा गगनी भरारल्या सडा नभांगणात शिंपून दशदिशा उजळविल्या पर्णकुटीसह महालादारी मंगल तोरण झुला घेई अंगणीच्या तुळशी वृंदावनी अल्पनाही रेखांकित होई आकाशी झेपलेल्या चंद्रज्योती अवनी भेटीस होती अधीर रंगतुषारांच्या वर्षावात उजळे सण हा दिवाळी शुभंकर -- मिलिंद कल्याणकर dershan@

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-34144951570957223212010-10-05T20:35:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.182+05:30

अष्टदशके स्वरालयाची अवीट मधाळ सुरावटीची मुग्धता ती रसिकांची तृप्त केली सुरश्रीनी काव्यातील भावशब्दांना कोंदण सुर माधुर्याचे भावनांची ती उत्कटना रसाळ गीतांतुनी उमटे ताल लयीच्या वर्षावानी भाव कवीचे जाणविती संगीताच्या हिंदोळ्याची नादती स्पंदने अंतरी कंठातील मधुर झरा भुवनी अक्षय वहावा अखंडतेने झुळझुळावा हीच रसिकांची मनिषा -- मिलिंद कल्याणकर dershan@rediffmail.com

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-16295617376017466742010-10-05T18:55:00.034+05:302011-08-14T11:45:31.184+05:30

हे ध्वनिमुद्रण येथे लोड होण्यास विलंब लागत असेल किंवा अजिबात ऐकता येत नसेल, तर याच ध्वनिमुद्रणाची याच अंकावरील ईस्निप्स आवृत्ती ऐकता येईल. ईस्निप्स आवृत्ती ऐकण्यासाठी या चित्रावर क्लिक करा. -- दीपक रेगे व प्रियांका डोळे deepakrege@gmail.com इतर अभिवाचने:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-11845548069786220482010-10-05T18:55:00.033+05:302011-08-14T11:45:31.185+05:30

-- दीपक रेगे व प्रियांका डोळे deepakrege@gmail.com

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-57861248610130821062010-10-04T21:24:00.015+05:302011-08-14T11:45:31.186+05:30

नमस्कार मित्रमैत्रीणींनो, कुणाला आवडतं संगीत, कुणाला चित्रपटा कुणाला खेळात रस असतो, तर कुणाला व्हायचं असतं आंतरराष्ट्रीय किर्तीचा शास्त्रज्ञ! या सर्वच क्षेत्रांमधे आपल्या मेहनतीने आणि चिकाटीने नावलौकिक कमावलेल्या प्रत्येक व्यक्तीबद्दल मला आदर आहे. मग ती व्यक्ती भारतातील असो, वा इतर कुठल्याही देशाची. आपल्या देशाचं नाव सातासमुद्रापलिकडे घेऊन जाणार्‍या अशा व्यक्तींना भेटून त्यांची स्वाक्षरी

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-59854810468420342902010-10-03T00:04:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.188+05:30

गोंडस म्हातारे …. गोंडस ?? चुकून नाही, समजून उमजून वापरलंय हे विशेषण. व्याकरणाशी माझ फारसं सख्य नाही. शालेय जीवनात माझ्या उत्तरपत्रिकेतला व्याकरण विभाग तपासतांना माझ्या गुरुजनांना फुल्ली-गोळा (X,O) खेळण्याचा मनसोक्त आनंद जरी मी दिला असला, तरी इथे वापरलेल्या ’गोंडस’ या विशेषणाबाबत कुठल्याही व्याकरण तज्ञाशी वितंडवाद घालायची माझी तयारी आहे. काही अपवाद वगळता, सर्वसाधारणपणे म्हातारा म्हटला की, तिरसट,

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-30774231051755575472010-10-02T12:15:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.189+05:30

दवबिंदू चाफा -- सीमा जोशी seematusharjoshi@gmail.com इतर छायाचित्रे, व्यंगचित्र व प्रतिमा:

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-92223705142633837882010-10-01T20:39:00.013+05:302011-08-14T11:45:31.190+05:30

सहावीत असताना माझी शाळा बदलली आणि त्याचबरोबर पंधरा मिनिटात नाचत, बागडत दंगा करत शाळेत जाण्याची सवय सुटली. अर्थात, चालत केलेल्या प्रवासात जरी घर ते विक्रोळी रेल्वे स्थानक आणि दादरला उतरल्यावर शाळेपर्यंत, आणि मग पुन्हा संध्याकाळी शाळा ते दादर स्थानक आणि विक्रोळी स्थानक ते घर अशी भरीव वाढ झाली असली, तरी त्यातली मजा निघून गेली होती. कारण मज्जा करण्याची जागा आता "कधी एकदा स्टेशन/शाळा/घर गाठतोय", या

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-34953293678134541622010-10-01T20:24:00.009+05:302011-08-14T11:45:31.192+05:30

गुणीजन, नमस्कार. मी क्रांति साडेकर, पूर्वाश्रमीची क्रांति छत्रपति. बीएसएनएलमध्ये नोकरी करतेय. मूळची सोलापूरची, "अन्नासाठी दाही दिशा" फिरत फिरत सध्या नागपूरला स्थिरस्थावर झाले. कळायला लागलं, तशी शब्दांशी मैत्री झाली, गाण्यांशी गट्टी झाली, संगीताशी सख्य जुळलं. माझ्या बाबांनी दाखवलेली पुस्तकांची दुनिया अलिबाबाच्या खजिन्यासारखी अनमोल होती. वाचता वाचता आपणही काहीतरी लिहावं असं वाटायला लागलं आणि १०

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-91326627048110199702010-10-01T19:56:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.193+05:30

प्राक्तन फिदाच झाले यत्नास साधताना मोती पुढ्यात आले वाळूस गाळताना हलक्याच त्या हवेने का कोसळून जावा ? हेका उगीच होता तो स्तंभ बांधताना पिकल्या फळास नाही चिंता मुळी मुळाची दिसलेच ना कधीही हितगूज सांगताना शोधात भाकरीच्या निम्मी हयात गेली स्वप्नेच वांझ झाली तारुण्य जाळतांना द्रव्यापुढे द्रवीतो का कायदा म्हणावा? नेमस्त गांजलेले कानून पाळताना आता "अभय" जगावे अश्रू न पाझरावे आशेवरी निघावे ही वाट

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-81641867193830454052010-10-01T19:54:00.006+05:302011-08-14T11:45:31.194+05:30

ऋणानुबंधाचे...... ते हक्क सांगताना पुलकित होय अवनी, ओहळ रांगताना...! का उठती रोमांच? अलगद स्पर्श होता ते गगनही उल्हसित, मेघ पांगताना ....! गम्य कसे गवसते? तृष्णा कोण जाणे शहारते पाकळी, पतंग खेळताना ......! अस्पर्श रक्षिलेला, जपुन जतन ठेवा ते हृदयही कंपित, तार छेडतांना ......! स्पर्श उत्कटतेचे, सख्यास बळ देते तन्मय ती तनूही, स्वरूप चाळताना...! फेकुनी दूर अभये, शाल काळोखाची रजनी लेत लाली,

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-27215980300148044292010-10-01T13:13:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.196+05:30

वाढणी: ४ ते ६ जणांसाठी वेळ: साधारण दिड ते दोन तास साहित्य: २ कप बासमती तांदूळ ३-४ वेलची, ३-४ तमालपत्र, ३-४ लवंगा, १ लहान दालचिनीची काडी चवीपुरते मिठ ::::पनीर मॅरीनेशन:::: २५० ग्राम पनीर १/२ कप दही १ टिस्पून आलेलसूण पेस्ट १/४ टिस्पून मिठ ::::ग्रेव्ही:::: १ कप कांदा, उभा पातळ चिरून ५ टोमॅटो २ टिस्पून आलेलसूण पेस्ट २ टिस्पून तूप खडा गरम मसाला - २ वेलची, ३-४ लवंगा, ३-४ मिरीदाणे, २-३ तमालपत्र १

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-42188433262345847772010-10-01T12:03:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.197+05:30

या नानकटाईमध्ये मैद्याचा वापर न करता सोयाबिनचे पिठ आणि गव्हाचे पिठ वापरले आहे. नग: २२ ते २३ वेळ: २५ ते ३० मिनीटे साहित्य: ८ टेस्पून अनसॉल्टेड बटर (१/२ कप) ६ टेस्पून पिठी साखर १/२ कप गव्हाचे पिठ १/२ कप सोयाबिन पिठ १/४ टिस्पून बेकिंग पावडर १/४ टिस्पून वेलची पावडर २ टेस्पून पिस्त्याचे काप कृती: १) नानकटाई बनवण्यापूर्वी बटर २ तास फ्रिजबाहेर काढून ठेवावे म्हणजे एकदम मऊसर होईल. एका मध्यम

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-26885240763092804762010-09-30T15:28:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.198+05:30

सिरिअल्स वर हल्ली बरच बोललं जातय, मी त्यातली एक, नेमाने पहायच्या हे ठरवलंय. हल्ली मी टिकली सोडून कुंकू लावते, छान दिसते का म्हणून, कुंकवाकडे हळूच पाहते अवघाची संसारने मला पण घाबरवले, आदर्श असले नको म्हणून एकटीच पाहते असंभव होते म्हणून सुखात होते, वहिनीच्या फोटोने सर्व शुभ्र भावले अनुबंधच्या आगमनाने चांगलीच दचकले, "देवा", "देवा" करत प्रश्नांनी भंडावले अग्निहोत्र च्या घोटाळ्यात मी सहज

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-14219789253749725152010-09-29T12:02:00.012+05:302011-08-14T11:45:31.199+05:30

नमस्कार मित्र-मैत्रिणींनो, मी भाग्यश्री सरदेसाई. सर्वसामान्य मध्यमवर्गीय घरातलीच मीही एक. ग्रॅज्युएशन झाले आणि लगेच सरकारी नोकरी मिळाली. १७ वर्षे इमानेइतबारे ती केली. त्यानंतर अचानक ध्यानीमनी नसताना एक दिवस अमेरिकेत आले. दोन वर्षानंतर इथे इन्शुरन्स कंपनीत नोकरी करू लागले. नोकरी इतकी हाडामांसात भिनली होती की चैनच पडत नसे. गेल्या अडीच वर्षापासून पूर्णवेळ गृहिणी. जगाच्या पाठीवर आपण कुठेही राहत

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-41144072078347076172010-09-29T11:21:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.201+05:30

महाराष्ट्र राज्यात मराठी भाषेचा संकोच केला तरच इंग्रजी येईल, अशी अंधश्रद्धा अनेक शिक्षितांच्या मनात रुजलेली आहे.हा विचार घातक आहे. यामुळे केवळ मराठीच नव्हे, तर या शिक्षितांची आवडती इंग्रजी मात्र जखमी झाली आहे. या राज्यात अनेक शाळांत विद्यार्थ्यांना मराठीच्या तासाशिवाय इतर वेळी मराठी बोलायला बेकायदेशीरपणे बंदी घातली जाते. ही बंदी विद्यार्थी व पालक निमूटपणे स्वीकारुन पाळतात. अशी बंदी असलेल्या सर्व

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-68922618225117131022010-09-28T20:47:00.011+05:302011-08-14T11:45:31.202+05:30

खळाळते जलतरंग सुंदर स्वरलहरींचे मोती उधळत कणाकणातुन छेडित येती स्वर्गीचे संगीत अनाहत दुग्धधवल धारांचे नर्तन, हिरवे-काळे कातळ उजळत रुद्रजटेतिल गंगेसम ते भव्य-दिव्य सौंदर्य अनवरत हिमकण जैसे तुषार झेलुन पर्णपाचुचे किरण चकाकत इंद्रधनूची रंगसंगती लेवुन वृक्षलताहि सुशोभित अमोघ अस्त्रापरी कोसळे तो घनघोर प्रपात अखंडित, स्तंभित अन नि:शब्द उभी मी, अशाश्वतातिल शाश्वत शोधत! -- क्रांति साडेकर

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-2257060194233905762010-09-28T20:36:00.009+05:302011-08-14T11:45:31.203+05:30

मदनरंग मेंदीचा उधळित ये प्रणयगंध प्रीतबंधनी गुंतुन मन गाई मुक्तछंद फुलुन येत अधिर चित्त, शकुनगीत गुणगुणते बिलवर, कंकण करांत, नूपुर पदि रुणझुणते मधुर स्वप्न जागविती हे नवे ऋणानुबंध लाजत मुरडत येइल नाव सख्याचे ओठी भावफुलांची माला घालिन श्यामल कंठी गात्रसतारी कंपित, छेडतील धून मंद सात पावलांत उरे माझे मीपण मागे विरले त्याच्यात पुरी, गुंफून मंगल धागे भुलवी मनभ्रमराला प्रेमफुलांचा मरंद हळदमाखले

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-67669340944992634552010-09-27T16:29:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.205+05:30

वन्यजीव कायद्याप्रमाणे आता बहुतेक प्राण्यांची शिकार करण्यावर बंदी आहे. पण असा कायदा होण्यापूर्वीची ही गोष्ट आहे. कोकणात शिकार करणे म्हणजे रानटी डुक्कर मारणे असं समीकरण आहे. शिकारीचं नुसतं नाव घेतलं तरी गावात भलताच उत्साह संचारतो. शिकारी संबंधीच्या जुन्या आठवणी जाग्या होतात. पारावर होणार्‍या गप्पांना वेगळाच रंग चढतो. पूर्वी झालेल्या शिकारी, त्यात झालेल्या गमती-जमती, कुणाचा नेम कसा आहे , कोणी किती

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-21887979219747332052010-09-25T18:59:00.012+05:302011-08-14T11:45:31.206+05:30

ये नच कविता कधि आमंत्रुन येते कधि ना करुणा भाकुन अनुभव, घटना मनास स्पर्शुन जाती दुखवुन, कधी सुखावुन विचार काहुर मनात दाटुन जलदापरि ये मन ओथंबुन शब्द, भावना संगम होउन आशय बरसे काव्यघनातुन ......... १ ये नच कविता कधिही कळवुन दार कुणाचे ना ठोठावुन मनी जन्मुनी, येई आतुन कवच मनाचे अवचित भेदुन भाव मनीचे मनास लंघुन निर्झरापरी झुळझुळ वाहुन झर झर झरती ते झरणीतुन आणि उतरती कविता होउन ...... २ ये नच

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-77017332450623189322010-09-25T18:56:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.207+05:30

अधीरतेने आज गायिले, थरथरणार्‍या अधरद्वयाने शृंगाराच्या मैफिलीतले, पहिले वहिले गीत मुक्याने सर्वांगी मोहरला काटा, गात्री गात्री गोड शहारे घुसमटलेल्या श्वासांमधुनी, सतार मनि झिनि झिनि झंकारे अमृत गोडी अनुभवण्याचे, भाग्य प्रथम अधरांस लाभता असुयेने हिरमुसून रसना, करी शब्द ना धरी मौनता या ओठांना त्या ओठांचे, शब्दाविण संवाद उमगले अर्धोन्मीलित नेत्रांमधुनी, परस्परांनी भाव वाचले -- उल्हास भिडे

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-78958346356928528302010-09-22T20:01:00.010+05:302011-08-14T11:45:31.208+05:30

या अंकातील एखादी लिंक उघडत नसेल किंवा एखादा साहित्यप्रकार वाचण्यास अडचण येत असेल तर आम्हाला अवश्य सांगा. तसंच, आपल्याला इतर कोणत्याही प्रकारचा सल्ला अथवा सूचना द्यावयाची असल्यास इथे अवश्य लिहा. धन्यवाद. मोगरा फुलला ई-दीपावली अंक समूह

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-5872475481265282442010-09-22T18:09:00.005+05:302011-08-14T11:45:31.210+05:30

तु फार वेगळीच दिसतेस.. पहिल्यांदाच मी तुला इतक्या जवळून पाहतोय... शांत,निर्विकार्,निच्छल.. सारं काही विसरुन निद्रेच्या अधिन झालेली तू!!! हाताची उशी करुन खडकाच्या कुशीत शिरलेली तू!! नेहमी हसत,बागडत, खेळत राहणारी तू!! पहिल्यांदाच मी तुला अशी शांत विसावलेली पाहतोय.... नेहमी खळखळणार्‍या झर्‍यासारखी तू!!! मी पहिल्यांदाच संथ वाहणार्‍या नदीसारखी पाहतोय... किति तरी वेळ मी तुला पाहतोय...

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-32811990913551938082010-09-22T18:03:00.015+05:302011-08-14T11:45:31.211+05:30

तुझ्या समोर प्रिये मला इवलं इवलं दिसतंय जग थोडं माझ्या डोळ्यात बघ तुटकं तुटकं झालेलं भरून येतं जेव्हा मन बघता बघता डोळ्यादेखत रितं होतं तारांगण कसे होतात कोण जाणे काळीज काळे पांढरे ढग थोडं माझ्या डोळ्यात बघ काय झालं कळत नाही मन मागं वळत नाही पापणकाठी टपोरलेले थेंब देखील गळत नाहीत विस्तव कुठं दिसत नाही जाणवत असते केवळ धग थोडं माझ्या डोळ्यात बघ कुठून शिरतात घरामध्ये होतात कसे तुझे भास दारावरची

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-91867145654106629932010-09-16T15:35:00.014+05:302011-08-14T11:45:31.212+05:30

दलबीरशी बोलताना मला हल्ली एक जाणवायला लागलंय की तो मराठी अस्खलित बोलायला लागलाय. गुत्ता पण इथे राहून राहून बहुतेक असेल, पण मराठीच बोलतो माझ्याशी. आणि ते दोघे मिळून माझी खेचतात. वेड्यात काढतात. म्हणजे मध्ये एकदा फ्लाईट गेली म्हणून मधल्या वेळेत मी कनव्हेयर बेल्टवरून उकिडवा बसल्या बसल्या कार्गो कडे चाललो होतो, तर गुत्ता तिकडून आला आणि म्हणे “इथे कुठे पॅसेज मध्ये बसलायस रस्त्यात?” मी म्हणालो, "

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-8118818834855047152010-09-16T15:34:00.009+05:302011-08-14T11:45:31.213+05:30

ओठांवर ओठ हळूच टेकून सुरुवात झाली आणि शेवट ज्यात व्हायचा त्यातच झाला होता. आता जवळ येण्यातली सगळीच अंतरं संपली होती. अर्थातच हे सर्व प्लॅन केलेलं नसल्यामुळे काही प्रोटेक्शन जवळ नव्हतंच. पण आता आम्हाला त्याची पर्वा नव्हती. मग मी तिच्या कानात म्हटलं, " लग्न कर माझ्याशी.." "बघू", ती म्हणाली.. झोपाळलेली होती. लगेच तिला घरी घेऊन जायचं असं मी ठरवलं. पण त्यासाठी रजा कशी टाकणार. मी तिची रजा सँक्शन

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-83568461032077034152010-09-16T15:32:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.215+05:30

गुत्ता तिथेच उभा होता. तो बोबड्या आवाजात समजुतीचं काही बोलत मध्ये पडायला गेला. त्यालाही दलबीरनं ढकलून दिलं. तो खाली टारमॅकवर आपटला. त्याच्या टकलाच्या जागी चांगलंच रक्त आलं. मग मी त्याला धरून एका टेक्नीशियन पोराबरोबर टूलरूममध्ये पाठवलं. हातातल्या वॉकीटॉकीवरून ऑफिसात कळवलं आणि फर्स्ट एड बॉक्स आणायला एका लोडरला पिटाळलं. मग दलबीर त्या गृहस्थांवर टिपेच्या आवाजात ओरडला. “हरामखोर! हाऊ डेअर यू

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-53785553344145705692010-09-16T15:28:00.008+05:302011-08-14T11:45:31.216+05:30

मी हडबडून कुठून कुठून कुंथून कुंथून दोन मुली आणल्या. दीप्ती एका बर्गरवाल्या हॉटेलमध्ये काउन्टर गर्ल होती आणि रिटा एका एअरहोस्टेस ट्रेनिंग स्कूलची ड्रॉपआउट. त्यांना झटपट दोन आठवड्याचं ट्रेनिंग देऊन कामाला लावून टाकलं. तिसरी निकिता म्हणजे गोरी ब्लू आईड ब्यूटी.. सोळा सतराची असेल. ती एका लष्करी अधिका-याची मुलगी होती. ती कोणातरी पायलटच्या ओळखीनं आली. निकिताला तर मी कधीच लीव्ह देत नाही. एक तर तिला

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-58319331773773556682010-09-16T15:25:00.017+05:302011-08-14T11:45:31.217+05:30

मग त्या दिवसभराच्या सर्व फ्लाइट्ससाठी टेकऑफ पूर्वी आमच्या नवसाच्या एकुलत्या विमानाचं काजळ, तीट, अंगडं-टोपडं करणं आणि ते फिरून परत आल्यावर त्याची शी शू काढणं यासाठी मला सर्व वेळ तिथंच असावं लागतं. दुपारी मी दोन फ्लाईट्सच्या मधल्या वेळात कार्गो रूमच्या बाजूला आमची इंजिनीअरिंग रूम आहे त्यात झोपतो. तिथे कोणीच येऊ शकत नाही कारण परवानगीच नाही. तिथे जायला दरवाजा नाही. खूप लांब फिरून जावं लागतं. म्हणून

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-16568088196070111962010-09-16T15:05:00.034+05:302011-08-14T11:45:31.218+05:30

तसा हा एअरपोर्ट हवाईदलाचा आहे. आम्ही, म्हणजे माझी अन्नदाती एअरलाईन, स्पेशल परमिशन घेऊन दिवसाला चार पॅसेंजर फ्लाईटसाठी त्यांचा रनवे आणि एका साईडचं टर्मिनल वापरतो. फी भरून. त्या छोट्या टर्मिनल बिल्डींगमध्ये पार्टिशन टाकून अरायव्हल आणि डिपार्चर वेगवेगळे केलेत. त्याच टर्मिनलमध्ये एक छोटी खोली घेऊन आमच्या कंपनीनं तीन लोकांना बसता येईल एवढं छोटं ऑफिस बनवलं आहे. उपकार आमच्यावर..नाहीतर मी ऑपरेशन्सवाला

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-66264699280694588342010-09-13T16:21:00.024+05:302011-08-14T11:45:31.221+05:30

उदय सबनीस तुझा हा ब्लॉगिंगचा उपक्रम मला खूप आवडला आहे हे मी तुला वेळोवेळी सांगितलेच आहे. आता तू दिवाळी अंक काढते आहेस हे वाचून खूप आनंद झाला. तू हे काही वेगळेच करते आहेस, छान करते आहेस. मागे मी ई सकाळ साठी मी गुलजारजींच्या कवितांचे वाचन केले होते. माझ्या शुभेच्छा तुझ्याबरोबर कायमच आहेत परंतु माझ्या आवाजाचा जर तुला काही वापर करता आला तर मला अधिक आनंद होईल. पुन्हा एकदा तुझ्या दिवाळी अंकासाठी तुला

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-47387557740189893082010-09-13T15:49:00.015+05:302011-08-14T11:45:31.223+05:30

नमस्कार, कसा वाटला हा दीपावली अंक? आवडला असेल तर जरूर कळवा. शिवाय यात काही सुधारणा अथवा बदल सुचवायचे असतील तरीही लिहा. पुढील वर्षी दीपावली अंक प्रकाशित करताना आपल्या सूचनांचा अवश्य विचार केला जाईल. खाली एक फॉर्म दिला आहे. ज्यात काही पर्याय उपलब्ध आहेत. आपलं या अंकाविषयीचं मत तिथे आवर्जून नोंदवा. आपल्या अमूल्य अभिप्रायांमुळे तर मोगरा आणखीनच फुलणार आहे. धन्यवाद. मोगरा फुलला ई-दीपावली अंक समूह

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-43261805746366166552010-09-13T15:44:00.015+05:302011-08-14T11:45:31.224+05:30

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8295043123631048998.post-69851505223326186452010-09-13T13:45:00.007+05:302011-08-14T11:45:31.225+05:30

var numcomments = 200;var showcommentdate = true;var showposttitle = true;var numchars = 100;var standardstyling = true;

Kanchan Karaihttp://www.blogger.com/profile/17525604056593782018noreply@blogger.com0